het water kolkte van verlangen
jou tenen waren nat
die van mij hun nagels verloren
oren en ogen onder water
later zouden we samen ademen
en druppels verzamelen
door het badkamer raam
een waterval maken
van alles dat vast zat
niet langer nut had
zullen we samen stromen
en onderwater kijken
in bad

Misschien hadden de mensen het toch anders bedacht
Dan we deden
Welke woorden moeten we gebruiken
Want dit zit zo krap

Door de ramen valt niets meer te zien
De regen is al gevallen
En bladeren neergestort

Ga maar
Dan valt er weer wat
Te zeggen
Of op te ruimen

Alles mag weg
Opgefrommeld en uitgekotst
Trots
Op het behaalde succes
Wijn uit de fles
Hou je bek
Want alles is even klaar
Zware kinnen
Lange zinnen
Brakende kaken
Afgelopen zaken
Er hoeft gewoon niks bewaard te worden
Omdat er niets te vieren valt
Alles mag weg
Echt waar
Echt alles

Woelende woorden stromen uit de lengte van mijn tong
Kelen knijpen de koude lucht uit
Vingers prutsen en handen pulken
Een weg door de situatie

Waar hebben de zuchten hun rust gevonden
En waarom denken ogen te kunnen spreken
Als wangen elkaar voelen
Niets zeggen is ook niet erg

Voorbij daverende mensen met hun onbelangrijkheden
Oneindig lange trappen en treinen

Opeens blijkt de wereld toch te bestaan
En tijd van relevantie te zijn

Ik heb even niets meer te zeggen omdat ik aan het glimlachen ben en jou ruik in mijn haar.

Ik heb je niet verteld
toen die ene dag
je dacht dat het winter was
de zon niet scheen
omdat er stenen vielen
en de wereld tuimelde
Dat ik je snapte
totaal begrepen
vergrepen aan elkaar
aan elk ander
omdat er te veel gebeurde
maar heel weinig nodig was

Omdat mijn hoofd er niet naar stond
hadden de druppels zin om te vallen
en stonden de tafels zonder poten
tegelijk hadden we bedacht
en andersom deden we dat dan
zoals we verschrikkelijk keken
ik de lenzen uit mijn ogen huilden
en jij de tuin omschreef
omdat daarna de taart kwam
en de worst
en alles wat er in de koelkast stond

Waar het mee te maken heeft, is wat het maken waar maakt

de shampoo is op
ik moet je handen nog wassen
want de haren plakken
en muren vallen om
van vermoeidheid
van het staan
blote voeten
die voorbij glijden
in de tijd
het putje verdwijnt
en plastic gordijnen
blijven aan billen plakken
je teen nagels glimmen
want het water
in de spiegel zie ik je niet
maar daar is een foto van
langzaam leeg lopen
vellen van vingers trekken
wimpers uit wenkbrauwen wrijven
onderbroeken aan bh's knopen
het is toch donker
en de handdoeken drijven

I hope life is giving chewable mouthfuls

Mijn hart heeft een prijs gewonnen voor de categorie: 
'Meest angst-bindend en verlating-angstig'

Your bed
Disappeared 
We did
Or at least
We thought
Hold on
Off
'Service' bell?
For
Or
From
Anyway
Gone
It went silent
Amazing
How boisterous

Kamers leeg
Mijn hoofd staat op springen
Want de lampen staan aan
En kasten puilen uit
Boeken
Te veel niet gelezen
Letters en zinnen
Verloren tussen planken
Gemiste tijd
Want de seconden
Wilden bergen beklimmen
Het papier was op
Omdat de bomen staakten
En de schrijvers
aan het roken waren
Toen de fantasie
Het moeilijk vond
Was het donker
En de boeken vastgebonden
Waren de stempels
Hun kussens kwijt
Met zware ogen
Leest het mij
Tussen de planken
En fantaseer ik het verhaal

Wisten we het maar
Jij hier en ik daar
We zouden kussen
en kikkers vangen
In het gras liggen
naast de rivier
Als we hadden
Hadden we maar
gedaan wat we wisten
Had ik niet nu
hier alleen
Als we nou
Dan had jij
Of ik
Dan waren de treinen
niet treurig
De kikkers gevangen
de kussen
gekust

Mijn tas staat nog steeds onuitgepakt naast de deur.

De verdroogde bloemen zijn opnieuw gaan bloeien

Zo zie je maar weer..

2005

De morgen eet me op
Spoorweg wandelingen over de opkomende zon
In de ramen weerkaatst gisteravond
De daverende straatverlichting
Alle kleuren herschapen
En te midden van het palet
Dirigeer ik mijn gedachten
De streken van gisteravond
Hoe het contrast hartverwarmend werd
En het beeld niet langer compleet was

04-02-2008

als je liefde kon vangen zou ik het in een potje stoppen en opsturen

17-05-2008

Als mijn tranen zouden zeggen 

Vloeiend over hoge bergen 

Wegen afleggen van hier tot nergens meer bestaat

Zouden ze vertellen dat we vliegen

Zouden we dat doen en ben jij mijn vleugels

30-11-2007

Ik zei het en toen begrepen we alles weer, alle zuchten werden zang. Ons bloed had gewoon dezelfde temperatuur. 

Bestond dat woord nou maar..

Vandaag was zo’n dag

Een dag dat je liever alleen was

Dat je je liefste liever aan iemand anders gaf

Liever aan je buurman vertelde dat je zijn post las

Jezelf ophing tussen de natte was

Zou wapperen in de wind

Tot je weg waaide en bij hem in de tuin lag

Vandaag was zo’n dag

Dat je ’s ochtends iemand anders in de spiegel zag

Het scheermes op de plek van de tandenborstel lag

Op weg van huis het gevoel had

Dat je je naar de verkeerde plek begaf

Want vandaag was zo’n dag

Dat de buurman van zijn boodschappenlijst de suiker vergat

Kan ik een annuleringsverzekering bij jou afsluiten?

De bomen waaien maar de lucht lag stil

Zand tussen mijn tanden

Waar stond de maan de avond dat de sterren kwijt waren?

Waar bleef ik terwijl de trein vertrok van station naar station?

Mijn ogen zagen de voorbij razende bomen,

maar mijn gedachten waren achter gebleven op het eerste perron

Eindeloos grijze strepen

Vandaag dansten de verkeersborden

en stonden de auto’s stil

Waren mijn vingers mijn ogen

en had mijn hartslag geen eigen wil

Vandaag was er geen wind

bewogen de bladeren door toeval

Was de lucht zo dat je niet wist

waar de scheiding lag tussen het gras en de mist.

Vandaag heb ik mijn gedachten op perron 1 laten staan

ik heb geen retour gekocht om ervoor terug te gaan.

De postbode