De bomen waaien maar de lucht lag stil

Zand tussen mijn tanden

Waar stond de maan de avond dat de sterren kwijt waren?

Waar bleef ik terwijl de trein vertrok van station naar station?

Mijn ogen zagen de voorbij razende bomen,

maar mijn gedachten waren achter gebleven op het eerste perron

Eindeloos grijze strepen

Vandaag dansten de verkeersborden

en stonden de auto’s stil

Waren mijn vingers mijn ogen

en had mijn hartslag geen eigen wil

Vandaag was er geen wind

bewogen de bladeren door toeval

Was de lucht zo dat je niet wist

waar de scheiding lag tussen het gras en de mist.

Vandaag heb ik mijn gedachten op perron 1 laten staan

ik heb geen retour gekocht om ervoor terug te gaan.